"Sabela"
Cando era pequecha, correteaba po los prados o derredor da casa da su...a aboa; corria detras das ablaiñas, é pica, que pica, unha rosa vermella aquí, unha marela alí, é outra branca acolá. Logo, levávallas a sua aboa, que estaba na casa, sentada dentro da lareira cerca do lume, "Ela" collíalle as rosas, acariciandolle, o seu cabelo con unha sorrisa dourada.
Pasados os anos, Sabela, xa non e ningunha nena; pero suiguelle levando rosas a sua aboa: Claro que agora, xa está noutra casiña, coa porta de pedra é sempre pechada! Pero Sabela, sinte que a sua aboa, siguelle acariciando o seu cabelo con unha sorrisa dourada.Ver más
Cando era pequecha, correteaba po los prados o derredor da casa da su...a aboa; corria detras das ablaiñas, é pica, que pica, unha rosa vermella aquí, unha marela alí, é outra branca acolá. Logo, levávallas a sua aboa, que estaba na casa, sentada dentro da lareira cerca do lume, "Ela" collíalle as rosas, acariciandolle, o seu cabelo con unha sorrisa dourada.
Pasados os anos, Sabela, xa non e ningunha nena; pero suiguelle levando rosas a sua aboa: Claro que agora, xa está noutra casiña, coa porta de pedra é sempre pechada! Pero Sabela, sinte que a sua aboa, siguelle acariciando o seu cabelo con unha sorrisa dourada.Ver más
No hay comentarios:
Publicar un comentario